ミ★ شعرتنهایے★彡

و بعد از تو دلــــــــــم از عطش عشــــق طغیان کرد

گاه از دو روزنه ی رخسارم

گاه در نگاهی پوچ در تاریکی شبـــــــ هایم

گاه در باز دمی اندوهناک که با زحمتـــــــــ

از قفس آزاد شده و پایانش خدا را شــــــکر می گویند

و گاه در وجودم که به هیچ پایانی نمی رسید مگر彡 تنهایے彡