سخت است حرفت را نفهمند، سخت تر این است که حرفت را اشتباهی بفهمند، حالا میفهمم، که خدا چه زجری میکشد وقتی این همه آدم حرفش را که نفهمیده اند هیچ، اشتباهی هم فهمیده اند . . . . . .  

تلخے الڪل شرابــ و بـﮧ " جوטּ " مےـخرم ...! فقط بـخاطر اینڪـﮧ موقع " خورכنش" بـگم : مےـزنم " بسلامتے" ڪـسے ڪـﮧ هےـچوقتــ "نفهمےـد" چـقـכ مےـخوامشـ ...!   

هرزگے مختص بـــﮧ تـטּ فروشے نیست ربطے بـﮧ جنسیت هم نـבاره همیــטּ ڪﮧ از اعتماב ڪسے سوء استفاבه ڪنے … هرزه اے همیــטּ ڪﮧ بــﮧ בروغ بگے בوستت בارم … هرزه اے همیــטּ ڪﮧ خیانت ڪنے … هرزه اے اگــﮧ میخواے تــטּ فروشے بڪنے صاحب اختیار بـבنتے اما هرزگے نڪــטּ چوטּ از احساس و آبرو و غرور בیگراטּ بایـב مایـــ...

مهم نیست بقیه درموردم چی فکرمی کنن، مهم اینه که اونقدر مهمم که میشینن درموردم فکر می کنن!! فدای همتون دوستون دارم بدجور 

عکــــسی را که بر مزارم به یادگارمانده ، نگاه می کند و به آرامی اشک می ریزد … هنــــــــــــــــــــــــــــــــوز بیــــــــــــدارم… سر از این عشـــــــ♥ـــــــق بر نمی دارم ... 

خوب هم كه باشی از بس بدی دیده اند ، خوبیهایت را باور نمیكنند ... نفرین به شهری كه در آن غریبه ها آشنا ترند ... 

یـه آدمـایـی هـسـتـن کـه نـگـاهـشـون بـرای چـشـمای خـسته و دردکـشـیدت پـر از آرامـشه... یـه آدمـایـی هـسـتن کـه عـشـق تـو کـلامـشون مـوج میـزنـه... یـه آدمـایـی هـسـتن کـه دوسـت داری هـر ثـانـیه ای کـه مـیـگذره... عـاشـقانـه تـر عـاشـقـشون شـی یـه آدمـایی هـسـتن... ایـنا آدم نـیـستـن کـه... فـرشـتـن...

برای دلم گاهی مادری مهربان میشوم دست نوازش بر سرش میکشم میگویم:غصه نخور،میگذرد برای دلم گاهی،پدر میشوم خشمگین میگویم:بس کن دیگر بزرگ شدی گاهی هم دوستی میشوم مهربان دستش را میگیرم میبرمش به باغ رویا دلم،از دست من خسته است 

نمیذارن با تو باشم با تو که با من مهربونی نمیذارن با تو باشم با تو که حرفمو از چشام میخونی این دروغ که شنیدی من از تو دل بریدم بخدا من بدون تو یه لحظه نفس راحت نکشیدم لحظه های با تو بودن هنوزم یادمه... نمیذارن با تو باشم ... با تو که با من مهربونی... 

مهم نیست ک فرداچی میشه(مهم اینکه امروزدوستتدارم) مهم نیس ک فرداکجایی(مهم اینکه هرجاباشی دوستتدارم) مهم نیست تاابدباهم باشیم(مهم اینکه تاابد دوستتدارم) مهم نیست قسمت چیه(مهم اینکه قسمت شدتوعشق دوستداشتنی من باشی) 

هـمـیـشه هــم دنــیــا بــد نــیــس... بـعــضــی وقــتــا یــه نـفــر... بــانـفـس هـاش... بـانـگـاش... بـاصـداش... بــابــــــــــــودنــــــش ... بــهـشـتـی مـیـسـازه از ایــن دنیـــا بــرات.. کــه دیگــه بـهـشـت واقـعـی رو بـدون اون نـمـیـخــوای... 

بعــــــضی وقــــــــتا هستــــ که دوس داری کــنارت بــــــــاشه… مـــــــــحکم بغــــــــــلت کــــــــــنه… بــــــذاره اشــــــکــــــــ بــــریــــــــزی راحتـــــــــــــ شـــــــی… بعـــــد آروم تــــــــو گوشــــــــت بـــــــگه: ” دیــــــوونه مـــــــن که بـاهـــــــاتـــــــــــم “ 

یکی بود که اونم رفت . . . کاش از اول غیر از خدا هیچکس نبود ! 

به مرگ گرفتی مرا تا به تبی راضی شوم..... کاش"می فهمیدی" به مرگ راضی بودم وقتی که تب می کردم از ندیدنت...! 

احساسم مرده است. . . با شوک امدنت هم زنده نمیشود. . . بر نگرد. . . 

جای خالی نبودنت  می کوبد بر دلم..... اگر نیایی همین روزها ویرانه میشوم.......  

دلم پر از حرف هاییست که. . . هیچکس حاضر به گوش دادنش نیست. . . جز دفتر خاطراتم. . 

مرگ این نیست. . . که در قبر سیاه دفن بشم. . . مرگ اینه که. . . از خاطر تو. . . با همه خاطره ها محو بشم. .